ตอนที่ 180 โกหก

เมื่อเห็นนางมีสีหน้าเคลือบแคลงสงสัย จ้าวอวิ๋นจิ่นจึงกล่าวต่อว่า “อย่างไรเสียน้ำไกลย่อมมิอาจดับไฟใกล้ เปิ่นหวังจึงถือวิสาสะตัดสินใจเอง คัดเลือกพ่อครัวใหญ่หนึ่งคนจากในบรรดาสามคนที่ส่งมาช่วยทำข้าวกล่อง ให้เขาเดินทางไปยังตำหนักองค์รัชทายาท เพื่อรับหน้าที่สั่งสอนพ่อครัวที่นั่นโดยเฉพาะว่าต้องปรุงอาหารเลิศรสเหล่านี้อย่างไร”

“แม้ฝีมือการทำอาหารของพวกเขาย่อมเทียบไม่ได้กับความเชี่ยวชาญของเจ้า แต่ก็เป็นผู้ที่ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากมือเจ้าโดยตรง คิดดูแล้วอย่างไรเสียก็คงเก่งกาจกว่าพ่อครัวคนอื่น ๆ มากนัก!”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ อวิ๋นจือจือก็อดไม่ได้ที่จะแย้มยิ้มบาง ๆ ดวงตาเปี่ยมล้นไปด้วยความชื่นชม นางเอ่ยปากชมเปาะ “ยังคงเป็นท่านที่คิดการได้รอบคอบ! ทำเช่นนี้ หากพระชายาองค์รัชทายาททรงอยากเสวย ก็จะสามารถลิ้มรสได้ทุกเมื่อแล้ว”