ตอนที่ 161 ไก่ผัดกงเป่า

มหาปรมาจารย์เสวียนเจิน เฮ่อทะเลตะวันออก หมอเทวดาโจว และฟางเจิ้ง ชายชราทั้งสี่คนเพิ่งได้สัมผัสกับงานแบ่งอาหารที่กินเวลายาวนานถึงสองเค่อเสร็จสิ้นลง

พวกเขาในยามนี้หิวจนหน้าท้องแนบติดแผ่นหลังไปเนิ่นนานแล้ว ภายในท้องส่งเสียงร้อง “โครกคราก” ดังระงมสลับกันไปมา ราวกับกำลังบรรเลงบทเพลงซิมโฟนีแห่งความหิวโหยอย่างไรอย่างนั้น

มหาปรมาจารย์เสวียนเจินพลางกุมท้องที่ส่งเสียงร้องโครกครากเอาไว้แน่น พลางเอ่ยคร่ำครวญขึ้นมา “ไม่ไหวแล้ว พรุ่งนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องกินให้อิ่มท้องก่อนค่อยมาทำงานแบ่งอาหารนี้”

“มิเช่นนั้น ข้ากลัวว่าเมื่อถึงเวลาหากพลั้งเผลอไปนิดเดียว คงได้ทำน้ำลายไหลหยดย้อยราวกับน้ำตกเข้าไปในอาหารเลิศรสพวกนี้เป็นแน่!”