ตอนที่ 162 เสี่ยวปา

ปลายยามอู่ สายลมแผ่วพัดผ่านใบหน้า

ยามนี้ ข้าวกล่องที่อวิ๋นจือจือวางขายได้ขายออกไปเกินครึ่งแล้วอย่างราบรื่น

บรรดาลูกค้าที่แวะเวียนมาอุดหนุนต่างทยอยแยกย้ายกันจากไป บริเวณรอบแผงขายของที่เคยคึกคักเป็นพิเศษพลันเงียบเหงาลงถนัดตา

คนงานก่อสร้างเหล่านั้นที่อิ่มหนำสำราญไปหนึ่งมื้อต่างก็พากันกลับไปยังหน้าที่ของตน ก้มหน้าก้มตาทำงานหนักต่อไป

ชั่วพริบตานั้น โดยรอบก็เงียบสงบลง ได้ยินเพียงเสียงซ่า ๆ ยามสายลมอ่อนพัดผ่านใบไม้เท่านั้น

ขณะที่อวิ๋นจือจือกำลังครุ่นคิดอย่างหนักว่าจะทำเช่นไรจึงจะขายข้าวกล่องปริมาณสำหรับหนึ่งร้อยคนที่เหลืออยู่นั้นให้หมดเกลี้ยงได้ จู่ ๆ สายตาก็เหลือบไปเห็นรถม้าและเกวียนวัวหลายคันกำลังแล่นตรงมาทางนี้อย่างช้า ๆ แต่ไกล