ตอนที่ 160 ผู้มีความสามารถ

เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปอย่างเงียบเชียบ ในที่สุดเหล่าคนงานก่อสร้างท่าเรือก็มาถึงช่วงเวลาพักผ่อนอันสั้นเสียที

หลัวหานกับฉินฮวาต่างเช็ดเหงื่อที่ซึมออกมาบนหน้าผากของตนก่อน จากนั้นจึงล้างมือทั้งสองข้างอย่างละเอียดสะอาดสะอ้าน แล้วค่อยเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ตรงไปยังแผงขายของอวิ๋นจือจืออย่างช้า ๆ

ทว่า เมื่อพวกเขาสาวเท้ายาว ๆ มาถึงหน้าแผงขาย กลับต้องตะลึงงันกับภาพตรงหน้าในทันใด

เห็นเพียงเหล่าลูกค้าที่บ้างก็นั่งบ้างก็ยืนกำลังเพลิดเพลินกับข้าวกล่อง บนใบหน้าของทุกคนต่างเผยสีหน้าท่าทางสวาปามอย่างหิวกระหาย

ราวกับว่าหิวโซจนหน้าท้องแนบติดแผ่นหลัง ไม่ได้แตะต้องอาหารมาหลายวันอย่างไรอย่างนั้น