ตอนที่ 11 เช่าเพียงห้องรับรอง ไม่สั่งอาหาร

อวี๋จือจือเริ่มผัดต้นหอม ขิง และกระเทียม ครั้นเจียวจนกลายเป็นสีเหลืองทอง นางก็เทเต้าเจี้ยวหมักลงไปหนึ่งไห ผัดคลุกเคล้าไม่หยุดมือ กระทั่งผ่านไปหนึ่งเค่อ เมื่อเครื่องปรุงกลายเป็นสีน้ำตาลแดง จึงค่อยใส่พริกแห้งบดตามลงไป

ทำตามขั้นตอนก่อนหน้าซ้ำ ๆ ผัดคลุกเคล้าไม่หยุดมือ

“ฮัดเช้ย!”

“ฮัดเช้ย!”

ภายในห้องเครื่องตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นเผ็ดหอมเข้มข้น ไม่เพียงแค่อวี๋จือจือ แม้แต่ป้าเหอก็จามไม่หยุดเช่นกัน

จากนั้น อวี๋จือจือก็เริ่มใส่ฮวาเจียว ใส่ก้อนน้ำตาล ใส่สุราข้าว

ท้ายที่สุด จึงใส่ผงเครื่องเทศที่บดเตรียมไว้แล้วผัดต่อไป

อวี๋จือจือใช้เวลาไปร่วมหนึ่งชั่วยามกว่า จึงจะผัดเครื่องปรุงน้ำซุปเสร็จสิ้น

นี่นับว่าใช้เวลาน้อยแล้ว

ทว่า ต่อให้นางจะใช้เวลาผัดเครื่องปรุงน้ำซุปเพิ่มอีกหลายชั่วยาม คาดว่าคนโบราณที่เพิ่งลิ้มลองหม้อไฟเป็นคราแรกเยี่ยงองค์ชายหก ก็คงไม่อาจลิ้มรสความประณีตลึกซึ้งนี้ได้อยู่ดี