ตอนที่ 10 แผนนี้ของเจ้าช่างร้ายกาจนัก!

ฉีอี้เจ๋อเห็นเขาขมวดคิ้วแล้วขมวดคิ้วอีก ในใจยิ่งทวีความอยากรู้อยากเห็นต่อเนื้อความในจดหมาย

“อวี๋จือจือยังคงยืนรอคำตอบของเจ้าอยู่หน้าประตูจวนอยู่นะ! นางบอกว่า ไม่ว่าเจ้าจะตกลงหรือปฏิเสธ ก็ต้องส่งคนออกไปบอกนางให้รู้ความ”

ฉีอี้เจ๋อกระพริบตาปริบ ๆ “ให้ข้าดูเนื้อความข้างในจดหมายได้หรือไม่”

จ้าวอวิ๋นจิ่นไม่แม้แต่จะคิด ปฏิเสธในทันที “ไม่ได้!”

“เช่นนั้นเจ้าบอกข้าได้หรือไม่ว่า นางกล่าวอะไรกันไว้คร่าว ๆ บ้าง”

เมื่อเห็นเขาสอดรู้สอดเห็นถึงเพียงนี้ จ้าวอวิ๋นจิ่นจึงยกถ้วยชาขึ้น จิบชาร้อนเบา ๆ หนึ่งคำ จากนั้นก็ตอบกลับอย่างไม่ช้าไม่เร็วว่า

“นางต้องการแสดงความขออภัย จึงเชิญเปิ่นหวังไปกินมื้อเที่ยงที่ภัตตาคารฝูจวี้ในยามอู่ของวันพรุ่งนี้”

“เช่นนั้นเจ้าคิดจะไปหรือไม่ไปเล่า”