ตอนที่ 12 ผิดนัดนาง

เขาเพิ่งคิดจะตอบรับ ทว่ากลับถูกอวี๋จือจือเอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน

เห็นเพียงนางขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “ช่างเถอะ ข้าไปซื้อข้างนอกยังจะคุ้มค่ากว่า”

เมื่อเห็นอวี๋จือจือกำลังเตรียมจะก้าวออกจากห้องรับรอง เถ้าแก่หลัวก็ถามขึ้นอย่างร้อนรนว่า “เจ้าซื้อถ่านไม้ไปทำอะไร หากคิดจะทำเรื่องโง่เขลา ข้าไม่มีทางให้เจ้าเช่าห้องรับรองแน่!”

ได้ยินคำนี้ อวี๋จือจือก็อดหัวเราะออกมามิได้

นางคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าจินตนาการของเถ้าแก่หลัวผู้นี้จะกว้างไกลถึงเพียงนี้ ถึงกับคิดว่าตนเองจะคิดสั้น

“วางใจเถอะ! ข้ารักชีวิตยิ่งนัก”

เถ้าแก่หลัวฝืนเค้นรอยยิ้มออกมาบางเบา ทว่าสีหน้ากลับแฝงความคลางแคลงใจอย่างเห็นได้ชัด

เขาซักไซ้ต่อ “เช่นนั้นเจ้าซื้อถ่านไม้ไปทำอะไรกันแน่เล่า”

“เรื่องนี้ท่านอย่าได้ยุ่งเลย”