ตอนที่ 7 ตกลงตั้งแผงขายของร่วมกับหัวหน้า

เฮ่อหยางลูบเงินที่เหลืออยู่ในแขนเสื้ออีกหกสิบกว่าตำลึงเงินอีกครา จึงค่อยตอบนาง:

“ข้ากลัวว่าเรื่องที่ข้าแอบออกจากจวน หากท่านพ่อรู้เข้า จะริบเงินที่ข้าแอบซ่อนไว้ไปจนหมดทันที ดังนั้นจึงจำต้องพกทรัพย์สินทั้งหมดติดตัวออกมา”

ผลปรากฏว่าเขาพบว่ายามนี้ก็มิได้ดีไปกว่ากันสักเท่าใดเลย!

“อีกทั้ง วันนี้ท่านพ่อกล่าวว่า ต่อไปหากข้าต้องการเงินต้องได้รับความยินยอมจากเขาก่อน แต่ละครั้งห้ามเกินสิบตำลึง คาดว่าต่อไปข้าคงกลายเป็นคนยากจนข้นแค้นแล้ว”

ยามปกติเขาเพียงออดอ้อนต่อหน้าท่านแม่และท่านย่า เอาใจให้พวกนางเบิกบานใจ ก็จะได้เงินมาไม่น้อยอย่างง่ายดาย

ดูท่าว่าครานี้ท่านพ่อคงตัดใจลงมืออย่างเด็ดขาดเป็นแน่

“เฮ่อหยาง เจ้าอยากจะตั้งแผงขายของทำการค้ากับข้าหรือไม่”