เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จูหยวนถิงที่ยืนดูเรื่องสนุกอยู่ด้านข้างอย่างไม่กลัวเรื่องลุกลาม นับว่ายากนักที่จะได้เห็นอวี๋จือจือเอ่ยคำพูดที่มีระดับเช่นนี้
ช่างฟังดูเป็นภูมิรู้ยิ่งนัก
ยิ่งไปกว่านั้นประโยคสุดท้ายนั้น เขากลับฟังไม่เข้าใจเลยสักนิด
ภายใต้ความอยากรู้อยากเห็นผลักดัน จูหยวนถิงจึงเอ่ยถามอย่างยิ้มหน้าระรื่นว่า “เหตุใดบุปผาจึงแดงอะไรกัน”
อวี๋จือจือเผยรอยยิ้มลึกลับ “ข้าเตือนเจ้าว่าอย่าได้อยากรู้อยากเห็นถึงเพียงนั้นจะดีกว่า!”
จางเหล่ยเริ่มโมโหเดือดดาลขึ้นมา “รีบบอกเขาเร็วเข้า! มิเช่นนั้นที่เจ้าคว่ำโต๊ะเมื่อวาน เงินที่ต้องชดใช้ให้ข้าต้องเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ!”
อวี๋จือจือมิได้สนใจเขา นางมองดูจูหยวนถิงพลางเอ่ยว่า “เจ้าอยากรู้จริง ๆ หรือ”
เจ้าจูหยวนถิงผู้นี้ ก็เหมือนกับจางเหล่ย หาได้ดีไปกว่ากันไม่ ก่อนหน้านี้กล่าววาจาให้ร้ายเจ้าของร่างเดิมไว้ไม่ใช่น้อย