ตอนที่ 8 ไถ่ตัว คืนสู่สถานะสามัญชน

อวี๋จือจือถูกประกบอยู่ตรงกลาง รู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง ทว่าส่วนใหญ่ยังคงเป็นความซาบซึ้งใจ

อวิ๋นเสี่ยวเฉินที่อายุเพิ่งจะแปดขวบ เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ก็กอดขาทั้งสามคนไว้แน่นโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย พลางปล่อยโฮออกมาเสียงดัง

อวี๋จือจือมิใช่เจ้าของร่างเดิม ความรู้สึกร่วมต่อเรื่องราวทั้งหมดนี้จึงมิได้รุนแรงนัก แม้จะมิได้หลั่งน้ำตา ทว่าก็ถูกความรู้สึกอันจริงใจของพวกเขาทำให้ตื้นตันใจ ภายในใจบังเกิดระลอกคลื่นไหวขึ้นมาเบา ๆ

นางปลอบโยนท่านแม่ให้สงบลงก่อน จากนั้นจึงค่อยปลอบประโลมท่านพ่อต่อ

สุดท้าย ยังต้องโอ๋น้องชายอีก