ตอนที่ 5 ใจเจ้าช่างกว้างเสียจริง

“ฮิ ๆ รู้จักกับเจ้ามาเนิ่นนานปานนี้ นี่นับเป็นครั้งแรกเลยนะที่เจ้าเอ่ยชมข้า!”

“แต่ก่อนข้าไม่เคยเอ่ยชมเจ้าเลยหรือ” อวี๋จือจือเอ่ยถามด้วยความกังขา

“ไม่มีเลยน่ะสิ! เจ้าเอาแต่ด่าว่าข้าเป็นคนโง่งม บอกว่าข้าคอยแต่จะถ่วงแข้งถ่วงขาเจ้าอยู่ร่ำไป ทว่าที่เจ้าปฏิบัติต่อสหายสนิทเช่นข้านั้นยอดเยี่ยมไร้ที่ติจริง ๆ ทุกคราที่มีคนด่าว่าข้าเป็นไอ้เจ้าอ้วน เจ้าก็มักจะช่วยด่าตอกกลับไปแทนข้าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยังมีอีกนะ...”

เมื่อได้ฟังเฮ่อหยางบอกเล่าเรื่องราวหนหลังเหล่านี้ไม่หยุดปาก อวี๋จือจือก็อดทอดถอนใจมิได้ ที่แท้เจ้าของร่างเดิมปฏิบัติต่อสหายสนิทผู้นี้ด้วยความจริงใจและเปี่ยมด้วยคุณธรรมน้ำมิตรถึงเพียงนี้