กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 172 หมู่บ้านเล็ก ๆ ปรากฏจอมสังหารอารมณ์ร้อน
[ข้อกำหนดการเข้าพักหมู่บ้านหวงเหอ ข้อที่เจ็ด: หมูไม่สามารถยืนด้วยสองขาได้ หากหมูตัวหนึ่งเงยหน้าขึ้นสบตาคุณในระดับเดียวกัน โปรดจ้องมันและถอยหลังออกมา จากนั้นไปพบหัวหน้าหมู่บ้านเพื่อรายงานความผิดปกติ]
……
ทุกคนมองหน้ากัน ไม่สิ ตอนนี้ไม่มีเวลามองหน้ากันแล้ว แต่ละคนจ้องหมูที่แปลกแยกตรงหน้า มองน้ำตาใสแจ๋วที่ไหลลงมา แล้วอดพึมพำไม่ได้
“พี่เหล่าสือ คุณว่าตอนนี้พวกเราควรทำยังไง?”
“ควรทำตามข้อกำหนด จ้องมันแล้วถอยหลังหรือเปล่า?”