กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 171 ช่วยฉันด้วย ฉันเป็นคน!
กลุ่มของเหล่าสือเหรินนับว่าโชคดี ยังเหลือผู้เล่นหกคน กลางคืนจึงไม่มีใครต้องอยู่ลำพัง หลังผ่านเหตุการณ์มนุษย์เงือกเคาะประตูมาได้ พวกเขาก็มารวมตัวกันตอนอาหารเช้าได้สำเร็จ
พวกเขาเตรียนเลียนแบบน้องทุเรียน ซื้อวัตถุดิบจากคนในหมู่บ้าน แต่ทว่า...
เหล่าสือเหรินมองกระเป๋าเงินที่แฟบแบน อดเผยสีหน้ากระอักกระอ่วนไม่ได้ “แค่ก ๆ คือว่า ปกติเล่นเกมแบบสำราญมือ ซื้อสกินซื้อไอเทมตลอด เลยไม่ได้เหลือเงินไว้มากนัก...”
เขาพูดเบาลงเรื่อย ๆ จนเสียงจมหายไปกับเสียงท้องร้องโครกครากของทุกคน