ตอนที่ 120 ในที่สุดเส้นเวลาก็ปิดเป็นวง

ตอนที่ 120 ในที่สุดเส้นเวลาก็ปิดเป็นวง

เอเก้าสิบแปดนอนหลับอย่างสะลึมสะลือ จนกระทั่งแสงจ้าภายนอกสาดเข้าหนังตา เธอจึงลืมตาขึ้นด้วยอาการปวดหัวเล็กน้อย

“บ้าเอ๊ย!”

เพิ่งลืมตา ก็เห็นใบหน้าซีดเผือดของคนผู้หนึ่งอยู่ข้างกาย เขาขาดลูกตาไปข้างหนึ่ง เหลือเพียงเบ้าตาว่างโบ๋ จ้องมองเธออยู่

“คุณ... คุณ... คุณ...”

“อืม... ฉันชื่อถังเจียฮุ่ย”

สมองของเอเก้าสิบแปดค้างไปชั่วขณะ โปรดยกโทษให้เธอด้วย เพิ่งตื่นนอนนี่นา แต่ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้ เส้นประสาทในสมองก็พลันตึงขึ้น “คุณคืออาจารย์เสี่ยวถัง?”