กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 119 ให้ตายเถอะ ใครปิดประตูกัน
นอกประตู น้องทุเรียนยังคงไม่ยอมแพ้ เรียกหาอีกหลายครั้ง เคาะประตูซ้ำหลายหน สุดท้ายทุบลงอย่างแรงด้วยความไม่ยินยอม ก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบงันไป
หลัวปั๋วอดถอนหายใจโล่งอกไม่ได้
เอาเถอะ ที่เขาไม่ออกไป ส่วนใหญ่ก็เพราะข้อสันนิษฐานเมื่อครู่นี้ หากเวลาตายของตัวตัวและคนอื่น ๆ เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นอีก ฆาตกรคงไม่กลับมาก่อคดีอีกหลังจากใช้ชีวิตมาเนิ่นนานขนาดนี้
เพราะหากเป็นไปตามพฤติกรรมที่ฆ่าคนในอาคารยูนิตหนึ่งเป็นระยะ ๆ เขตชุมชนแห่งนี้ก็คงไม่เหลือคนแล้ว
ดังนั้น เขาจึงคิดว่าในโถงทางเดินไม่มีฆาตกร