บทที่ 145 กิ๊บติดผมที่พัง

บทที่ 145 กิ๊บติดผมที่พัง

“คุณพ่อคะ เสี่ยวหรวนไม่ได้ตั้งใจนะคะ คุณพ่อจะลงโทษเสี่ยวหรวนก็ได้ คุณพ่อฉินบอกว่ากิ๊บอันนี้ยังซ่อมได้ แต่...แต่มีเพชรหายไปหนึ่งเม็ด เสี่ยวหรวนหาไม่เจอ ทุกคนช่วยกันหาตั้งนานก็ยังหาไม่เจอเลยค่ะ”

มู่เซินเปิดห่อกระดาษออก ก็เห็นว่ากิ๊บติดผมอันเล็กที่เขาซื้อให้เสี่ยวหรวนพังไปแล้วจริง ๆ ในห่อกระดาษยังมีเพชรเม็ดเล็ก ๆ ที่หลุดออกมาอีกหลายเม็ด

มู่เซินขมวดคิ้ว ก่อนจะเห็นสายตากังวลของเสี่ยวหรวน เขาจึงยื่นมือไปบีบแก้มนุ่ม ๆ ของเธอเบา ๆ

“พ่อไม่โทษหนูหรอก เรื่องนี้ก็ไม่ใช่ความผิดของหนูด้วย”

เสี่ยวหรวนกอดแขนของมู่เซินเอาไว้แน่น

“คุณพ่อคะ กิ๊บยังซ่อมได้ไหมคะ? อันนี้คุณพ่อซื้อให้เสี่ยวหรวน เสี่ยวหรวนไม่อยากให้มันพังค่ะ”