กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 144 ไปรับเสี่ยวไป๋ไป๋
ระหว่างที่คุณแม่ซูกำลังอุ้มเสี่ยวหรวนและสงสารหลานสาวสุดที่รักอยู่นั้น ไม่นานเกี๊ยวร้อน ๆ ชามหนึ่งก็ถูกยกมาเสิร์ฟ
“คุณย่าไม่กินเหรอคะ? แล้วคุณพ่อล่ะคะ?”
ซูเหยียนนั่งลง
“ตอนนี้พ่อยังไม่หิว หนูน่าจะใช้พลังงานไปเยอะกับทุกคนเมื่อกี้ เลยหิวแล้ว รีบกินเถอะ”
เสี่ยวหรวนร้อง “อื้อ” ก่อนจะก้มหน้ากินอย่างว่าง่าย
เธอใช้ตะเกียบคีบเกี๊ยวขึ้นมาหนึ่งลูก ทำปากจู๋แล้วเป่าอยู่สองสามครั้งก่อนจะกัดลงไป แต่เกี๊ยวยังร้อนอยู่เล็กน้อย เจ้าตัวน้อยจึงกินไปพลางแลบลิ้นออกมาเป็นระยะ
ซูเหยียนขยับเข้าไปหา
“เอาตะเกียบมา พ่อป้อนให้”
ป้อนข้าวลูกสาวน่ะ เขาทำได้อยู่แล้ว