กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 119 กลิ้งตกเตียงลงไปอีกแล้ว
เสี่ยวหรวนยกมือปิดใบหน้าแล้วเถียงทันที
“เสี่ยวหรวนไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อยค่ะ เห็นไหม เวลาเสี่ยวหรวนนอนกับอาจารย์และคุณพ่อมู่เซิน เสี่ยวหรวนว่าง่ายจะตาย”
ซูเหยียนเท้าเอวอย่างไม่ยอมแพ้
“หมายความว่าพ่อเป็นคนสอนให้หนูเป็นแบบนี้งั้นเหรอ?”
เสี่ยวหรวนกลอกตาไปมา
“เสี่ยวหรวนไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อยนะคะ”
แต่ดวงตาคู่นั้นกลับเขียนเอาไว้อย่างชัดเจนว่า...
คุณพ่อพูดเองต่างหากล่ะคะ
จี้หยวน “…………”