กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 118 ซูเหยียนได้เจออาจารย์ของเสี่ยวหรวน
หลังจากกลับถึงบ้าน ซูเหยียนล้างหน้าให้เจ้าก้อนน้อย ก่อนตั้งใจจะพาเจ้าตัวเล็กเข้านอนหลับสบาย ๆ สักตื่น
ใครจะคิดว่าพอขึ้นเตียงแล้ว เจ้าตัวเล็กกลับยืนกรานว่าจะต้องติดต่อหาอาจารย์ของเธอให้ได้
“เดี๋ยวก่อน ยังไม่ต้องโทร คุณพ่อเช็ดหน้าให้หนูก่อน”
ซูเหยียนหยิบขวดกระเบื้องใบเล็กออกมา
เสี่ยวหรวนมองแวบเดียวก็จำได้ทันทีว่าเป็นขวดเดียวกับที่คุณพ่อมู่เซินใช้
“คุณพ่อมู่เซินก็ใช้สิ่งนี้ทาหน้าให้เสี่ยวหรวนเหมือนกันค่ะ เย็น ๆ แล้วก็หอมด้วย”
เสี่ยวหรวนนั่งคุกเข่าอยู่บนเตียงใหญ่ เงยใบหน้าเล็ก ๆ ขึ้นอย่างว่าง่าย รอให้ซูเหยียนเช็ดหน้าให้
เมื่อได้ยินสิ่งที่เสี่ยวหรวนพูด ซูเหยียนก็ได้ใจขึ้นมาทันที