บทที่ 79 เล่นเปียโน

บทที่ 79 เล่นเปียโน

ซูเหยียน “...คิดอะไรอยู่เนี่ย ผมจะกลายเป็นผู้ชายสารเลวได้ยังไง แม่ของเสี่ยวหรวนผมยังไม่รู้เลยว่าเป็นใคร ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีหรือเปล่า แต่ที่รู้แน่ ๆ ก็คือเธอมีคุณพ่อหลายคนแล้ว”

ประโยคสุดท้ายเขาพึมพำออกมาเบา ๆ คนที่อยู่อีกฝั่งจึงไม่ได้ยินชัดเจน แต่กลับจับใจความเรื่อง ‘ไม่มีแม่’ ได้

“ไม่มีแม่เหรอ?”

ซูเหยียนพยักหน้าอย่างเปิดเผย

“ใช่ ลูกสาวผมไม่มีแม่ เธอออกมาจากห้องทดลอง”

เฝิงอวี่ถึงกับถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ที่แท้ก็เป็นเด็กหลอดแก้ว แบบนี้ก็เข้าใจง่ายแล้ว ฉันนึกว่านายไม่รับผิดชอบแม่ของเด็กเสียอีก ถ้าเรื่องนี้ถูกขุดคุ้ยขึ้นมา ทีนี้ชีวิตนายคงมีรอยด่างใหญ่แน่ ๆ”