บทที่ 78 ลูกสาวพาผมออกมาเดินเล่น

บทที่ 78 ลูกสาวพาผมออกมาเดินเล่น

ตั้งแต่ได้เจอกันมา เขายังไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลย สีหน้าก็แทบไม่มีการเปลี่ยนแปลง ดังนั้นซูเหยียนจึงไม่แน่ใจว่ามู่เซินเห็นข่าวนี้แล้วหรือยัง

ถ้าเห็นแล้วแต่ยังสามารถทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อหน้าเขาได้ แบบนั้นก็นับว่าเก่งมากจริง ๆ

เขาเองก็แสดงละครมาแล้วตั้งหลายเรื่อง สังเกตสีหน้าของผู้คนมานับไม่ถ้วน แต่กลับมองไม่ออกเลยว่ามู่เซินกำลังคิดอะไรอยู่

ซูเหยียนจึงแอบสรุปในใจ

คนคนนี้เจ้าเล่ห์ลึกล้ำจริง ๆ!

“คุณพ่อ ไปกันเถอะค่ะ พวกเราต้องไปเดินเล่นย่อยอาหารกัน แล้วก็แวะไปหาพี่จิ่นเฉิงกับเจ้างาดำด้วย”

เจ้าก้อนน้อยลงมาจากชั้นบนก็จับมือซูเหยียนลากออกไปข้างนอกทันที