บทที่ 77 ไม่ได้อ้วนเลยสักนิด

บทที่ 77 ไม่ได้อ้วนเลยสักนิด

เสี่ยวหรวน “........”

โอ๊ย คุณพ่อคนนี้เอาใจยากจริง ๆ เลย

แต่เจ้าก้อนน้อยกลอกตาไปมา จู่ ๆ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา

“เสี่ยวหรวนคิดออกแล้ว! เสี่ยวหรวนชอบคุณพ่อซูเหยียนที่สุดเลยค่ะ”

คราวนี้ไม่เหมือนเดิมแล้วใช่ไหมล่ะ!

เจ้าก้อนน้อยเชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจ เธอฉลาดจะตาย

เมื่อเห็นท่าทางได้ใจและภาคภูมิใจของเจ้าก้อนน้อย ซูเหยียนก็ยื่นมือไปบีบจมูกเล็ก ๆ ของเธอแล้วเขย่าเบา ๆ

“ได้ ถือว่าหนูผ่านแล้ว”

เสี่ยวหรวนยิ้มออกมาทันที เธอจับมือคุณพ่อทั้งสองคนเอาไว้ มองคนนี้ที มองคนนั้นที ในใจเต็มไปด้วยความสุข