กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 76 การปะทะกันของคุณพ่อสองคน
“คุณพ่อ! คุณพ่อ ในที่สุดคุณพ่อก็กลับมาแล้ว!”
เจ้าก้อนน้อยแก้มแดงปลั่ง พอเห็นมู่เซินเดินเข้ามา เธอก็กางแขนเล็ก ๆ แล้วพุ่งเข้าไปหาเขาทันที
มู่เซินกอดก้อนนุ่ม ๆ ในอ้อมแขนเอาไว้แน่น สูดกลิ่นน้ำนมอันคุ้นเคยจากตัวเด็กน้อย หัวใจที่ว่างเปล่ามาตลอดหลายวันก็พลันอิ่มเอมขึ้นมาในที่สุด
“เป็นเด็กดีหรือเปล่า?”
มู่เซินปล่อยให้เจ้าตัวน้อยกอดคอของเขาเอาไว้ แก้มนุ่ม ๆ ถูไถอยู่บนแก้มของเขาไปมาเหมือนลูกแมวตัวเล็ก ๆ
“เสี่ยวหรวนเป็นเด็กดีค่ะ”
ซูเหยียนมองเจ้าก้อนน้อยที่ว่าง่ายเป็นพิเศษแล้วก็แทบจะกัดฟัน
ทำไมตอนอยู่กับเขาถึงไม่เห็นว่าง่ายขนาดนี้เลย?
“ชิ เจ้าก้อนน้อย หนูจะเปลี่ยนใจเร็วขนาดนี้ไม่ได้สิ พอมีคนใหม่ก็ลืมคนเก่าแล้วเหรอ? นี่คุณพ่ออุ้มหนูมาตลอดทางเลยนะ”