บทที่ 71 ท่านอน

บทที่ 71 ท่านอน

ซูเหยียนเห็นสีหน้าของเสี่ยวหรวนที่ดูภูมิใจไม่น้อย เขากอดอกแล้วเชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจ

“เป็นไงล่ะ ฉันเก่งใช่ไหม อยากกินอะไรก็เลือกได้ตามใจเลย”

ขนมพวกนี้เขาอุตส่าห์แอบเก็บซ่อนไว้โดยไม่ให้ผู้จัดการรู้ตั้งนานกว่าจะได้มา

ซูเหยียนนั่งลงบนเตียง เปิดขนมเส้นเผ็ดหนึ่งห่อ ก่อนจะยื่นมือไปอุ้มเจ้าก้อนนุ่มขึ้นมานั่งบนตัก

จากนั้นหนึ่งผู้ใหญ่หนึ่งเด็กก็กินขนมกันอย่างมีความสุข

พอคุณแม่ซูกับคุณพ่อซูคุยกันเสร็จแล้วขึ้นมาหา พวกเขาก็เห็นภาพซูเหยียนกับเสี่ยวหรวนกำลังกินจนปากมันเยิ้มทั้งคู่

คุณแม่ซูหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างไร้อารมณ์ ถ่ายรูปไว้หนึ่งรูป จากนั้นก็ส่งให้ผู้จัดการของซูเหยียนโดยไม่ลังเล

ยังไม่ถึงหนึ่งนาที โทรศัพท์ของซูเหยียนก็ดังขึ้น

เมื่อเห็นชื่อคนที่โทรเข้ามาบนหน้าจอ ซูเหยียนก็ “...”