กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 70 พวกนายสองคนไปลักพาตัวหลานมาจากไหน
ตอนนั้นเอง ศีรษะเล็ก ๆ ของเสี่ยวหรวนก็โผล่ออกมาจากด้านหลังคุณแม่ซู ก่อนจะส่งยิ้มกว้างอย่างมีความสุขให้ซูเหยียน
“คุณ...”
ตอนนี้ซูเหยียนยังจะไม่เข้าใจได้อย่างไร
เจ้าตัวแสบนี้ถึงกับไปฟ้องคุณแม่ซู!
“คุณพ่อ เสี่ยวหรวนยังมีรอยฟันอยู่บนแก้มเลยค่ะ”
เจ้าก้อนนุ่มชี้ไปที่แก้มกลม ๆ ของตัวเอง บนแก้มขาวเนียนเห็นรอยฟันจาง ๆ อยู่ถึงสองแถวอย่างชัดเจน
ซูเหยียนเบิกตากว้าง
“ฉันแค่แกล้งเธอ กัดเบา ๆ เอง”
จำเป็นต้องไปฟ้องกันถึงขนาดนี้เลยเหรอ?