กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 72 คุณพ่อขี้เกียจ
ซูเหยียนหัวเราะพลางถูกเจ้าก้อนนุ่มที่กระโดดลงจากเตียงไล่ตามมาติด ๆ จนถึงห้องน้ำ
สุดท้ายเขาก็คว้าตัวเจ้าตัวเล็กขึ้นมา หนีบไว้ใต้รักแร้ แล้วตบก้นเล็ก ๆ ของเสี่ยวหรวนเบา ๆ หนึ่งที
“เลิกซนได้แล้ว ฉันจะอาบน้ำ เธอออกไปก่อน”
ใบหน้าเล็ก ๆ ของเสี่ยวหรวนแดงระเรื่อ เธอพยายามเอื้อมแขนไปปิดก้นตัวเอง ขาสั้น ๆ ดิ้นไปมาไม่หยุด
“เสี่ยวหรวนไม่ได้ซนนะ คุณพ่อแกล้งเสี่ยวหรวนเอง แถมยังตีก้นเสี่ยวหรวนอีก”
ซูเหยียนเริ่มเล่นไม่รู้ไม่ชี้
“ฉันเป็นคุณพ่อ ตีก้นเธอทีหนึ่งแล้วจะเป็นอะไรไป?”
เสี่ยวหรวนส่ายหน้า
“ไม่ได้ ๆ อาจารย์ไม่เคยตีก้นเสี่ยวหรวน คุณพ่อมู่เซินก็ไม่เคยตี เพราะฉะนั้นคุณพ่อก็ห้ามตีเหมือนกัน”