บทที่ 69 มู่เซินกับซูเหยียนเขม่นกัน

บทที่ 69 มู่เซินกับซูเหยียนเขม่นกัน

เหยียนตอบกลับด้วยความอยากเอาตัวรอดเต็มที่ แถมยังทำหน้าจริงจังเป็นอย่างมาก

มู่เซินตัดการติดต่อกับเหยียน ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้จึงหยุดฝีเท้า หันหลังเดินกลับไปหยิบของขวัญที่เตรียมไว้ให้เสี่ยวหรวน

มองกล่องของขวัญในมือแล้ว เขาก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ

ป้องกันแล้วป้องกันอีก สุดท้ายก็ยังป้องกันไม่อยู่ ใครจะไปรู้ว่าจู่ ๆ เจ้าซูเหยียนนั่นจะกลับไปบ้านเสียได้

ขณะที่ถือกล่องของขวัญ โทรศัพท์ของเขาก็ดังติ๊ง ๆ ขึ้นมา

เป็นสายจากเสี่ยวหรวน

ทันทีที่มู่เซินกดเปิด ใบหน้าเล็ก ๆ ของเจ้าก้อนนุ่มก็ปรากฏขึ้นบนจอภาพ เด็กน้อยโบกแขนเล็ก ๆ อย่างตื่นเต้น

“คุณพ่อคุณพ่อ เสี่ยวหรวนคิดถึงคุณพ่อแล้วค่ะ”

เสียงเด็กน้อยหวาน ๆ ช่วยสลายความโกรธในใจของเขาไปกว่าครึ่งทันที