กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 68 คุณแม่ซูจอมแสดง
คุณแม่มู่ไม่รู้ว่าเข้ามาใกล้ไป๋รั่วเยียนตั้งแต่เมื่อไร ก่อนจะพูดข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงเย็น ๆ
“ให้ลูกชายเธออยู่กับเสี่ยวหรวน ผ่านการอนุญาตจากพวกเราแล้วหรือยัง?”
ไป๋รั่วเยียน “…”
เมื่อครู่นี้ยังวางท่าใส่ลูกชายตัวเองอย่างเต็มที่ แต่ทันทีที่หันหลังให้ลูกชาย ดวงตาของไป๋รั่วเยียนก็แดงก่ำ สีหน้าเศร้าสร้อยรันทด น้ำตาไหลออกมาอย่างกับสั่งได้
ซูเหยียนยกมือกุมหน้าผาก ไม่อยากดูต่อแล้ว
มาอีกแล้ว!
แต่คนตระกูลมู่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พอเห็นไป๋รั่วเยียนจู่ ๆ ก็ร้องไห้อย่างน่าสงสาร ทุกคนก็ทำอะไรไม่ถูกขึ้นมาทันที
โดยเฉพาะคุณแม่มู่ที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรวางมือไว้ตรงไหน
“ไม่ใช่สิ เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงร้องไห้ล่ะ?”