บทที่ 67 โลกของผู้หญิง ผู้ชายอย่างเขาไม่มีวันเข้าใจ

บทที่ 67 โลกของผู้หญิง ผู้ชายอย่างเขาไม่มีวันเข้าใจ

คุณแม่มู่มองเสี่ยวหรวนอย่างจนปัญญา ก่อนจะพูดขึ้น

“เปลี่ยนที่คุยกันเถอะ”

คุณแม่ซูเองก็คิดแบบนั้นพอดี

ดังนั้นทุกคนจึงย้ายสถานที่กัน หลังจากไปส่งเจียงจิ่นเฉิงกลับแล้ว ก็มุ่งหน้าไปที่บ้านเก่าตระกูลมู่

ซูเหยียนนอนเอนอยู่บนเบาะรถ ง่วงงุนจนแทบจะหลับ ส่วนเสี่ยวหรวนนั่งอยู่ในอ้อมแขนของคุณแม่ซู ดวงตากลมโตจ้องมองเขาอยู่นาน

สุดท้ายเจ้าตัวน้อยก็ปีนจากอ้อมแขนคุณแม่ซูไปอยู่บนตัวซูเหยียนเสียเลย

“ทำอะไรของหนู?”

ซูเหยียนปรือตาขึ้นอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะใช้นิ้วบีบแก้มนุ่ม ๆ ของเจ้าตัวน้อยเบา ๆ

“เสี่ยวหรวนอยากอยู่ใกล้คุณพ่อค่ะ คุณพ่อหอมมากเลย”