บทที่ 32 คุณพ่อของหนูเองนะ~

บทที่ 32 คุณพ่อของหนูเองนะ~

มู่อันรู้สึกแค้นใจเหลือเกิน เขาจะหาเรื่องใส่ตัวทำไม ทั้งที่อยู่ดี ๆ ก็ไม่เป็นอะไรแท้ ๆ ดันไปพนันกับเจ้าพวกนั้นเสียได้ มีชีวิตอยู่ดี ๆ ไม่ชอบหรือไง?

เมื่อเห็นว่าเขาไม่มีอะไรจะแก้ตัวแล้ว มู่เซินก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วส่งไฟล์เอกสารให้เขา

“การบ้านที่อาจารย์สั่ง ฉันส่งทั้งหมดที่นายยังไม่ได้ทำเข้าโทรศัพท์ให้แล้ว ภายในสองวันต้องทำให้เสร็จ ฉันจะตรวจเอง ส่วนผมของนาย...ไม่ต้องย้อมกลับแล้ว”

เมื่อได้ยินว่าต้องทำการบ้านให้เสร็จภายในสองวัน มู่อันก็แทบเหมือนโดนฟ้าผ่า

แต่พอได้ยินประโยคหลังที่บอกว่าไม่ต้องย้อมผมกลับ เขาก็แอบดีใจขึ้นมา