บทที่ 33 สองหัวโล้น

บทที่ 33 สองหัวโล้น

เมื่อเห็นเกี๊ยวที่เจ้าก้อนน้อยคีบมาใส่ในชามของตัวเอง แววตาของมู่เซินก็อ่อนโยนลงกว่าเดิม ก่อนจะกินเกี๊ยวที่เสี่ยวหรวนเพิ่งคีบมาให้จนหมด

มื้อหนึ่งผ่านไป มีทั้งคนที่กินอย่างมีความสุข และคนที่นั่งเหม่อลอยจนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกินอะไรเข้าไปบ้าง

“อย่าลืมไปตัดผม”

หลังจากกินเกี๊ยวเสร็จ มู่เซินก็เช็ดปากอย่างไม่รีบร้อน แล้วส่งกระดาษทิชชูให้เสี่ยวหรวนด้วย

มู่อันพยักหน้าหงึก ๆ อย่างเหม่อลอย

ส่วนเสี่ยวหรวนถามอย่างสงสัย

“อาจะตัดผมเหรอคะ?”

“อืม ตัดให้เหมือนผมของเสี่ยวหรวน”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ดวงตากลม ๆ ของเสี่ยวหรวนก็เป็นประกายขึ้นมาทันที