บทที่ 28 ไม่ได้ชื่อมู่หรวนหรวน

บทที่ 28 ไม่ได้ชื่อมู่หรวนหรวน

หรวนหรวนแกว่งขาสั้น ๆ ไปมา ก่อนจะส่งยิ้มหวานให้มู่เสิน

ปลายหูของมู่เสินขึ้นสีแดงจาง ๆ แต่สีหน้ากลับยังคงสงบนิ่งไม่เปลี่ยนแปลง ท่านประธานใหญ่เริ่มอธิบายให้หรวนหรวนฟังอย่างใจเย็นและอดทน

“ตัวแรกอ่านว่า ‘สี่’ หมายถึงยามเช้า ส่วนตัวต่อไปอ่านว่า ‘โกว’...”

หลังจากอธิบายให้หรวนหรวนฟังจนจบ มู่เสินเห็นสีหน้าจริงจังของเจ้าตัวเล็ก จึงถามว่า

“จำได้แล้วหรือยัง? ให้ฉันพูดอีกรอบไหม?”

หรวนหรวนพยักหน้าแล้วก็ส่ายหน้า

จากนั้นจึงพูดขอบคุณด้วยเสียงเล็ก ๆ นุ่มนิ่ม

“ขอบคุณพ่อค่ะ หรวนหรวนจำได้แล้ว พ่อเก่งจังเลยค่ะ”