บทที่ 24 หรวนหรวนไว้ผมแล้ว

บทที่ 24 หรวนหรวนไว้ผมแล้ว

จี้หยวนแทบจะกลั้นขำไม่อยู่กับสายตาน้อยใจของเจ้าตัวเล็ก อารมณ์เศร้าที่เดิมมีอยู่พลันผ่อนคลายลงไปมาก

มุมปากของเขายกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

“เพราะหรวนหรวนยังเด็กอยู่ รอหรวนหรวนโตขึ้นก็จะสูงขึ้นเอง”

หรวนหรวนขยับก้นเล็ก ๆ ไปมา ก้มศีรษะจิ้มนิ้วตัวเอง

“แต่...แต่หรวนหรวนเตี้ยกว่าพี่จิ่นเฉิงตั้งเยอะเลยนะคะ พี่จิ่นเฉิงแก่กว่าหรวนหรวนแค่หนึ่งปีเอง”

พูดแล้วหรวนหรวนก็ชูนิ้วอวบ ๆ ขึ้นมาหนึ่งนิ้ว

จี้หยวนมองเธออย่างขบขัน

“พี่จิ่นเฉิง? หรวนหรวนมีเพื่อนใหม่แล้วเหรอ?”

“อื้อ ๆ”