กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 25 เจ้าก้อนแป้งน้อยขวัญใจทุกคน
ในที่สุดก็รักษาผมสั้นจุ๊ดจู๋บนศีรษะน้อย ๆ ของตัวเองเอาไว้ได้สำเร็จ หรวนหรวนจึงไปออกกำลังกายที่สวนสาธารณะกับมู่เสินอีกครั้ง
จริง ๆ แล้วมู่เสินไม่อยากไปเลยแม้แต่น้อย เขาถึงขั้นคิดจะหาสถานที่อื่นเพื่อหลบไปแล้วด้วยซ้ำ
แต่ทว่า...
เขาทนเสียงออดอ้อนนุ่มนิ่มของหรวนหรวนไม่ไหวจริง ๆ
“พ่อคะ คุณปู่คุณย่าคุณตาคุณยายเอาลูกอมมาให้หรวนหรวนด้วย แล้วหรวนหรวนก็รับปากพวกเขาไว้ว่าจะมาเล่นไทเก๊กด้วยกันด้วยนะคะ พ่อคะ เราไปที่เดิมเมื่อวานกันเถอะนะ~”
เจ้าก้อนแป้งน้อยมองมู่เสินอย่างน่าสงสาร มือเล็กนุ่มนิ่มทั้งสองข้างจับมือใหญ่ของเขาไว้แล้วเขย่าไปมา
มู่เสินเหลือบมองเธอ
“อยากกินลูกอมอะไร เดี๋ยวฉันให้คนไปซื้อให้”