กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 21 ก้อนแป้งน้อยรอพ่อกลับบ้าน
เจียงจิ่นเฉิงมองใบหน้าเล็ก ๆ ของหรวนหรวนตาแป๋ว ก่อนจะหยิบช็อกโกแลตที่ตัวเองชอบกินที่สุดออกมาแบ่งให้น้องสาว
หรวนหรวนมองด้วยความสงสัย
“อันนี้เป็นขนมเหรอคะ?”
เจียงจิ่นเฉิงพยักหน้า
“อื้อ อร่อยนะ”
“ขอบคุณนะคะ~”
หรวนหรวนยิ้มหวานแล้วกล่าวขอบคุณ เจียงจิ่นเฉิงมองรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ แล้วมุมปากก็ยกขึ้นตามไปด้วย
น้องสาวคนนี้เชื่อฟังจังเลย เวลายิ้มก็น่ารักมากด้วย!
ช็อกโกแลตที่เจียงจิ่นเฉิงให้หรวนหรวนเป็นช็อกโกแลตนมรสสตรอว์เบอร์รี ซึ่งเป็นรสที่เธอชอบพอดี