บทที่ 20 เจียงจิ่นเฉิง

บทที่ 20 เจียงจิ่นเฉิง

พ่อบ้านหัวเราะแล้วอธิบายว่า

“อันนี้ไม่ใช่เชอร์รีธรรมดาครับ เรียกว่าเชอร์รีพันธุ์หวาน เนื้อนุ่มด้วย คุณหนูหรวนหรวนลองชิมดูไหมครับ?”

หรวนหรวนมองอย่างไม่ค่อยแน่ใจ ก่อนจะหยิบขึ้นมากินหนึ่งลูก

จากนั้นดวงตากลมโตก็เบิกกว้างทันที

“จริงด้วย ไม่เปรี้ยวเลย!”

หรวนหรวนรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขจังเลย

มีทั้งสตรอว์เบอร์รีให้กิน แล้วยังมีเชอร์รีอร่อย ๆ แบบนี้อีกด้วย ถ้าอาจารย์อยู่ด้วยก็คงดี หรวนหรวนจะได้แบ่งให้อาจารย์กินด้วยสักหน่อย

หลังจากกินไปหลายลูก บะหมี่ผักร้อน ๆ ชามหนึ่งก็ถูกยกมาเสิร์ฟ

เจ้าตัวเล็กกินจนท้องน้อย ๆ ป่องกลม ในที่สุดก็ต้องออกไปเดินเล่นย่อยอาหาร