กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 19 สตรอว์เบอร์รี
“มีอะไร ก็พูดมา!”
เสียงเย็นชาของมู่เสินดังขึ้นกะทันหัน หลี่เยี่ยนที่กำลังถือเอกสารอยู่ชะงักไป ส่วนเลขาจินถึงกับมือสั่น รีบเก็บสายตากลับมาแล้วมายืนตัวตรงทันที
“เลขาจิน?” มู่เสินเงยหน้ามองเธอ
“ตั้งแต่เมื่อกี้ เธอแอบมองมาทางนี้ไม่ต่ำกว่าสิบครั้งแล้ว มีอะไร?”
หลี่เยี่ยนมองเพื่อนร่วมงานสาวสวยของตัวเองด้วยความตกตะลึง
คิดอะไรไม่เข้าท่ากันนะ!
ทำไมถึงต้องแอบมองเจ้านายด้วย?
ภายใต้สายตาเคร่งขรึมของเจ้านายใหญ่ เลขาจินได้แต่กัดฟัน แล้วขยับเข้าไปสองก้าวอย่างระมัดระวัง
ตอนนี้เธอรู้สึกเสียใจสุด ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห้ง ๆ