กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 18 มู่เสินมาทำงานสาย
หรวนหรวนล้วงลูกอมกระต่ายขาวก้อนใหญ่จากกระเป๋าเล็ก ๆ บนเสื้อออกมา แกะห่อแล้วชูมือขึ้นเพื่อป้อนให้สาวใช้
แต่เพราะตัวเล็กเกินไป เธอจึงต้องเขย่งปลายเท้าขึ้นด้วย
สาวใช้ชี้มาที่ตัวเองอย่างประหลาดใจ
“คุณหนูจะป้อนให้ฉันเหรอคะ?”
หรวนหรวนยิ้มตาหยีแล้วพยักหน้า
“ใช่ค่ะ ขอบคุณพี่สาวคนสวยที่เมื่อกี้อุ้มหรวนหรวนมาส่งนะคะ”
สาวใช้รู้สึกเหมือนตัวเองถูกความสุขถาโถมใส่จนแทบมึน เธอหน้าแดงก่อนจะรับลูกอมสีขาวนวลเข้าปาก แล้วกุมแก้มตัวเองพลางลิ้มรสความหวาน
ฮือ...หวานจัง!
ไม่ว่าจะเป็นคุณหนูหรวนหรวน หรือลูกอมที่คุณหนูป้อนให้ก็หวานไปหมด หวานจนถึงหัวใจเลยทีเดียว