กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 15 ล้างมือกับพ่อ
“พ่อ!”
เมื่อก้อนแป้งน้อยเห็นมู่เสินที่เดินเข้ามาพร้อมเหงื่อท่วมตัว ก็รีบหยุดท่าทางที่กำลังทำอยู่ทันที ก่อนก้าวขาสั้น ๆ วิ่งตึกตักเข้าไปหาเขา
เด็กน้อยที่วิ่งเข้ามากอดขามู่เสินไว้ตรง ๆ เหมือนลูกหมีตัวน้อย มู่เสินก้มมอง ก่อนยกฝ่ามือขึ้นลูบหัวเธอสองครั้ง
“ได้เวลากลับแล้ว”
“ค่ะ หรวนหรวนจะไปบอกลาคุณปู่คุณย่า”
มือเล็กอวบ ๆ ของหรวนหรวนเอื้อมไปจับนิ้วของมู่เสิน
“พ่อไปกับหรวนหรวนด้วยได้ไหมคะ หรวนหรวนอยากไปกับพ่อ”
เด็กน้อยยิ้มหวานเจี๊ยบ
คุณพ่อมือใหม่มองนิ้วของตัวเองที่ถูกจับอยู่ สัมผัสตรงนิ้วนั้นนุ่มนิ่มเหลือเกิน