กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 9 หรวนหรวนเปลี่ยนเสื้อผ้า
หรวนหรวนถือผ้าขนหนู เดินเขย่งด้วยเท้าเล็ก ๆ พลางทำหน้าตั้งอกตั้งใจ ก่อนจะค่อย ๆ วางผ้าขนหนูลงบนศีรษะที่ยังเปียกของมู่เสิน
มู่เสินที่กำลังทำงานอยู่เงยหน้าขึ้นทันที จากนั้นก็รู้สึกได้ว่ามีแรงเล็ก ๆ กำลังขยี้ผมของเขาเบา ๆ
ผ้าขนหนูนุ่ม ๆ กับแรงเล็กน้อยจากด้านหลัง เด็กน้อยกำลังพยายามเช็ดผมให้เขาอย่างขะมักเขม้น
มู่เสินไม่เคยคิดเลยว่าเด็กคนนี้จะเป็นฝ่ายมาเช็ดผมให้เขา จึงถึงกับชะงักไป
“พ่อคะ ผมเปียก ๆ ไม่ดีต่อร่างกายนะคะ เดี๋ยวต่อไปจะปวดหัวเอา พ่อทำงานไปเถอะค่ะ เดี๋ยวหรวนหรวนเช็ดให้แห้งเอง”
หรวนหรวนยืนอยู่ด้านหลังมู่เสิน จนเขายังได้กลิ่นนมอ่อน ๆ จากตัวเด็กน้อย
มู่เสินดึงผ้าขนหนูออกจากศีรษะ ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นตรง