กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 593 ร่างแยกเช่นนี้ ข้ามีถึงสามร่าง!
เหนือฟากฟ้า
เมฆทมิฬแผ่คลุม สายฟ้าแลบแปลบปลาบ ฟ้าร้องคำรามกึกก้อง ดินฟ้าเปลี่ยนสี
เหนือสมรภูมิ ลมเมฆผันแปร พลิกผันในชั่วพริบตา
การต่อสู้ตัวต่อตัวเมื่อครู่ พลันกลายเป็นการรุมล้อมสามต่อหนึ่งในพริบตา
เทวรูปกายทองคำที่จ้าวเย่จำแลงกาย ชี้กระบี่ขึ้นสู่เวหา ทั่วร่างแผ่จิตกระบี่อันหนาวเหน็บ ดุจดั่งเทพสงครามจุติ ไร้ผู้ใดเทียมทาน
"ตายเสียเถอะ!"
จ้าวเย่ตวาดลั่นดั่งเสียงอสนีบาตกึกก้องสะท้านนภา ทะยานร่างขึ้นประดุจดาวตกพาดผ่านเส้นขอบฟ้า พุ่งตรงเข้าหากายปีศาจสามเศียร
บนปลายกระบี่ทอแสงประกายเจิดจรัส หมายจะสะบั้นสัตว์อสูรตนนี้ให้สิ้นซากใต้คมกระบี่ในคราเดียว