เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 594 มนุษย์ทองคำเซียนปฐพี
ภายใต้ม่านฟ้าอันไร้ขอบเขต
สรรพสิ่งล้วนดับสูญ!
เส้นขอบฟ้ามิใช่สีครามอันสงบเงียบอีกต่อไป หากแต่ถูกความโกลาหลลึกล้ำสายหนึ่งเข้าปกคลุม
ไร้ซึ่งสุรเสียงเอ่ยคำใดๆ ให้มากความ การต่อสู้เหนือเวหาพลันปะทุขึ้นมาอีกครา
เงาร่างดุจยักษ์ทั้งหกตนราวกับเทพเจ้าที่ย่างกรายออกมาจากยุคบรรพกาล ร่างกายของพวกเขาสูงตระหง่าน บดบังนภาบังสุริยัน ทุกทรวดทรงโครงร่างล้วนแฝงไว้ด้วยพลังทำลายล้างฟ้าดิน
ทั่วร่างของสามบรรพชนตระกูลจ้าวเปล่งประกายสีทองอร่าม แสงเทวะเจิดจ้า สะท้อนลำแสงบาดตาอยู่เหนือท้องนภา ฉีกกระชากพันธนาการแห่งความมืดมิดจนขาดสะบั้น
กายปีศาจสามเศียรทั้งสามร่างดั่งจอมมารไร้เทียมทานจากยุคดึกดำบรรพ์ ผู้กดข่มยุคสมัยหนึ่งเอาไว้ ทั้งยังแผ่กลิ่นอายอันชั่วร้ายพิศดารออกมาจนชวนให้ขนลุก