กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 504 บุตรของเจ้า ให้ชื่อว่าสวีฝูแล้วกัน!
คุณชายน้อยตระกูลสวีเบื้องหน้าที่กำลังเบิกตากว้าง จ้องมองหลี่เซี่ยนด้วยความหวาดผวาผู้นี้ หากจะว่ากันตามจริงแล้ว ย่อมมิอาจนับเป็นร่างแยกของสวีมู่ได้
หากจะเอ่ยให้ถูกต้องยิ่งขึ้น เขาก็เป็นเพียงเจ้าตัวน่าเวทนาน้อยๆ ที่สวีมู่คิดจะใช้ยืมซากคืนวิญญาณ เพื่อปรสิตสิงสู่แย่งชิงร่างก็เท่านั้น
หลี่เซี่ยนมองดูเศษเสี้ยวที่ฝังลึกอยู่ในก้นบึ้งดวงวิญญาณของเด็กน้อย พลันแย้มยิ้มขึ้นมา
"ในเศษเสี้ยวของเจ้าชิ้นนี้ จะต้องบรรจุความรู้บนวิถีแห่งการบำเพ็ญเพียรของเจ้าเอาไว้มากมาย รวมถึงความหยั่งรู้ต่อมรรคาวิถีแห่งเซียนทองคำด้วยเป็นแน่ จู่ๆ ข้าก็รู้สึกอยากรู้นักว่า..."