กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 503 ข้ากับบุตรชายของเจ้ามีความแค้นต่อกันอยู่บ้าง!
"ไอ้หยา นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?"
เมื่อเห็นทารกในอ้อมอกพลันแผดเสียงร้องไห้แทบขาดใจ ทั้งยังกวัดแกว่งแขนขาไปมา อนุภรรยาคนที่สิบแปดก็ลนลานทำอะไรไม่ถูก
มารดาย่อมสูงส่งเพราะมีบุตร
เดิมทีนางแต่งเข้าตระกูลสวีก็มิได้รับการเหลียวแลแม้แต่น้อย ต้องทนรับสายตาเย็นชามาโดยตลอด บัดนี้อาศัยการให้กำเนิดทายาทชายคนแรกแก่นายท่านสวี ฐานะของนางในตระกูลสวีจึงพลอยสูงส่งขึ้นตามไปด้วย
ด้วยเหตุนี้นางจึงรักใคร่ทะนุถนอมและห่วงใยบุตรชายผู้นี้ของตนอย่างถึงที่สุด
ครั้นเห็นบุตรชายในอ้อมอกร่ำไห้ขึ้นมา นางก็อดตื่นตระหนกมิได้ และเมื่อหันไปมองบุรุษร่างสูงโปร่งที่ก้าวเข้ามาทางประตู น้ำเสียงของนางจึงแฝงความเข้มงวดขึ้นหลายส่วน