กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 487 สี่จตุรเทพตระกูลโม่!
"เพราะว่า..."
สวีมู่หลับตาลง กางสองแขนออกราวกับจะโอบกอดผืนฟ้าทั้งมวลเอาไว้ พลางทอดถอนใจออกมายาวนาน
"เจ้าจะได้รับเกียรติอันยิ่งใหญ่ ให้ตายตกอยู่ใต้มหาอิทธิฤทธิ์อันแข็งแกร่งที่สุดของเปิ่นจั้ว!"
โอ้?
ในใจของหลี่เซี่ยนพลันไหววูบ
จากนั้น...
ตูม!
ชั่วพริบตา กลิ่นอายพลังอันไม่เคยปรากฏมาก่อนพลันระเบิดทะลักออกจากร่างของสวีมู่
ประหนึ่งแม่น้ำสวรรค์เขื่อนแตก ทะลักทลายลงมา กวาดม้วนไปทั่วทั้งเขาฝูหู่