กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 486 ตัดแขนเจ้าทิ้งก่อนหนึ่งข้าง!
ตูม!
เสียงกึกก้องกัมปนาทสะเทือนแก้วหูดังระเบิดขึ้นฉับพลัน ราวกับฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเขาฝูหู่
ฝ่ามือยักษ์สีทองอร่ามปรากฏขึ้นกลางความว่างเปล่า เค้าโครงของมันเปล่งประกายเจิดจ้าจับตาท่ามกลางฟากฟ้ายามราตรี
ฝ่ามือทองคำนี้มหึมาหาใดเปรียบ บดบังน่านฟ้าไปเกือบครึ่งแถบ นิ้วทั้งห้าเรียงรายเด่นชัด แต่ละนิ้วมหึมาดั่งเทือกเขา อัดแน่นไปด้วยพลังอำนาจอันไร้ขีดจำกัด
ขณะที่มันกดทับลงมา อากาศรอบด้านคล้ายถูกพลังมหาศาลนี้บีบอัดจนบิดเบี้ยวผิดรูป พลางแผดเสียงหวีดหวิวแหลมคม
ทุกหนแห่งที่ฝ่ามือทองคำเคลื่อนผ่าน ยอดเขาเล็กๆ แห่งหนึ่งของเขาฝูหู่พลันถูกบดขยี้ราบเป็นหน้ากลองในพริบตา