กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 488 ข้าคงต้องใช้ร่างที่แข็งแกร่งที่สุดของข้าแล้ว!
"วาจาสามหาว!"
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เซี่ยน สีหน้าของสวีมู่ก็พลันมืดมนดั่งเมฆทมิฬปกคลุม บรรยากาศรอบด้านหนักอึ้งจนพาให้ผู้คนแทบหายใจไม่ออก
เขาแค่นเสียงเย็นชาคราหนึ่งดั่งลมหนาวเหน็บเสียดกระดูก พลางสะบัดแขนขึ้น คล้ายดั่งกำลังกวัดแกว่งคทาที่ไร้ปรานีที่สุดในใต้หล้า
"สี่จตุรเทพตระกูลโม่ ฆ่ามัน!"
คำสั่งของเขาราวกับอสุนีบาตที่ระเบิดออกกลางเวหา
"น้อมรับบัญชา!"
เทพสวรรค์ทั้งสี่ขานรับขึ้นพร้อมเพรียง สุรเสียงกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน
ร่างของพวกเขาผลุบโผล่ท่ามกลางมวลเมฆ ประดุจขุนเขาสูงตระหง่านทั้งสี่ลูก บดบังนภาบังสุริยัน กลิ่นอายองอาจเกรียงไกร
ชั่วพริบตานั้น...