เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 453 ทุกคนต่างปรารถนาจะเป็นเซียน แต่คิดจริงหรือว่ามนุษย์เซียนยุทธ์จะบรรลุได้ง่ายดายถึงเพียงนั้น
ต่อคำถามของชายชรา หม่าเจินหงเบะปาก พลางเอ่ยอย่างดูแคลน
“ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นในสำนักเสวียนชิงไปสรรหาเทพเซียนไร้ประโยชน์มาจากซอกหลืบไหน ปรนนิบัติรับใช้มาตั้งนานสองนาน กลับบ่มเพาะได้แค่อัจฉริยะสวะพรรค์นั้น... ทว่าอัจฉริยะที่ฟูมฟักขึ้นมานี้ พญามังกรหลี่ผู้นั้นกลับซัดร่วงได้ด้วยหมัดเดียว...”
เมื่อหวนนึกถึงคราที่ตนเคยเผชิญหน้ากับพญามังกรหลี่ในแดนทะเลทราย พอคิดถึงความรู้สึกเสียวแปลบดั่งเข็มทิ่มแทงทั่วผิวกายยามต้องประจันหน้ากับอีกฝ่าย ก็อดไม่ได้ที่จะหนาวสะท้านขึ้นมา
น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว เจ้าหมอนั่น!
ยามต้องเผชิญหน้ากับคนผู้นั้น ตนถึงกับไม่มีความกล้าที่จะขัดขืนแม้แต่น้อย