เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 452 เจ้าไม่รู้หรอกว่า บิดาของเจ้าน่าสะพรึงกลัวเพียงใด!
ชายชราผู้นี้เมื่อเห็นหม่าเจินหงเดินเข้ามา ดูเหมือนจะไม่ประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังแสดงออกอย่างสนิทสนมคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง
ภาพเหตุการณ์นี้ หากตกอยู่ในสายตาของคนนอก
คาดว่าคงต้องตกตะลึงจนอ้าปากค้างเป็นแน่
ด้วยว่าหากดูจากการแต่งกายของชายชราผู้นี้แล้ว ก็เป็นเพียงเฒ่ากวาดลานผู้แสนธรรมดาในจวนศิษย์สายตรงแห่งนี้เท่านั้น
ทว่ายามนี้เมื่อเห็นหม่าเจินหงผู้เป็นเจ้าของจวน เขากลับยังคงวางท่าทางสบายอารมณ์ วางมาดประหนึ่งผู้อาวุโสอยู่อย่างนั้น
และสิ่งที่ทำให้ผู้คนประหลาดใจยิ่งกว่าก็คือ
ตั้งแต่เดินเข้ามาจนถึงบัดนี้ หม่าเจินหงมีสีหน้าเคร่งขรึม ยามเผชิญหน้ากับชายชราที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เขาไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งจองหองแม้แต่น้อย