เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 439 แท้จริงแล้ว ข้าคือสายลับ!
ยามนี้
ไอหมอกในป่าผีหมอกกลืนกินสลายตัวลงไปบ้างแล้ว แสงแดดรำไรสาดส่องลงมา ทำให้ร่างอันหนาวเหน็บด้วยความหวาดกลัวของเยี่ยนเสี่ยวลิ่วรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาบ้าง
ผู้ที่ตนกำลังเผชิญหน้าอยู่นี้ คือตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวที่ผู้คนในยุทธภพต่างขนานนามว่าเข้าใกล้มนุษย์เซียนยุทธ์มากที่สุด
ชื่อเสียงของพญามังกรหลี่เลื่องลือสะเทือนเลื่อนลั่นดุจฟ้าคำรามในยุทธภพ วรยุทธ์เต๋าสูงส่งเทียมฟ้าจรดดิน ซ้ำวิถีการกระทำยังยากจะคาดเดายิ่งนัก
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับบุคคลในตำนานเยี่ยงนี้ นอกจากความเคารพยำเกรงแล้ว ในใจของเยี่ยนเสี่ยวลิ่วกลับยิ่งเต็มไปด้วยความสับสนลนลานและไม่สงบใจ
เมื่อต้องเผชิญกับการซักถามเช่นนี้ เยี่ยนเสี่ยวลิ่วรู้ดีว่าการปิดบังซ่อนเร้นย่อมไร้ความหมาย
เขาสูดหายใจเข้าลึก พยายามสะกดข่มความตื่นตระหนกในใจ แล้วตอบกลับไปอย่างนอบน้อม